Anayasa Mahkemesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun dijital materyallerde arama, kopyalama ve elkoyma işlemlerini düzenleyen 134. maddesindeki bazı hükümlerin Anayasa’ya aykırı olduğuna hükmetti.
Yüksek Mahkeme, 12 Şubat 2026 tarihli kararında; bilgisayar, bilgisayar programları ve dijital kütüklerde arama yapılması, kayıtların kopyalanması ve bazı durumlarda cihazlara el konulmasına imkan tanıyan düzenlemelerin, kişisel verilerin korunması açısından yeterli yasal güvence içermediğini belirtti. Kararda, dijital materyallerin çok sayıda kişisel veri barındırabileceğine dikkat çekilerek, elde edilen verilerin ne kadar süre saklanacağı, hangi şartlarda silineceği, işlenmesinin nasıl sınırlandırılacağı ve ilgili kişilerin hangi haklara sahip olacağı konusunda kanunda açık düzenleme bulunmadığı vurgulandı.
AYM, mevcut düzenlemelerin kamu düzeninin sağlanması, suçla etkin mücadele ve delillerin korunması açısından meşru amaç taşıdığını kabul ederken; kişisel verilerin korunmasına yönelik güvencelerin eksik olması nedeniyle kuralların “orantısız müdahale” niteliği taşıdığı sonucuna ulaştı. Kararda ayrıca, Avrupa Birliği’nin kişisel verilerin korunmasına ilişkin düzenlemelerine de atıf yapılarak, dijital verilerin amaç dışında kullanılmasının önlenmesi ve gerekli sürenin sonunda silinmesine ilişkin mekanizmaların önemine işaret edildi.
Anayasa Mahkemesi, söz konusu hükümlerin iptaline karar verirken, oluşabilecek hukuki boşluğun giderilmesi amacıyla iptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından itibaren 9 ay sonra yürürlüğe girmesine hükmetti.
